Dinsdag dipje

Nu de studenten ruim 8 weken op school zitten herken ik steeds meer eventuele ritmes van ze..

Bij de een is de vrijdagochtend een lastige omdat zij op de donderdag tot laat werkt, de ander is op de woensdag om 5 uur onrustig omdat zij haar kind een uurtje later moet ophalen en de ander heeft vaak op de dinsdag een dipje..
Student C. is een beer van een vent maar heeft thuis een pittige zomer gehad. Toen hij vlak na de zomer in mijn klas zat was hij al vrij open over zijn rommelige zomer en wat dat met hem doet. Ik bewonder zijn openheid naar mij toe maar maak me de laatste tijd zorgen om zijn “dinsdagdipjes”. Dit zijn niet zomaar dipjes en ik vraag me af of er meer is…

Wanneer ik bij mijn collega’s vraag naar hun bevindingen herkennen zij dit niet en vinden hem zeker geen drugs persoon; hoogstens een blowtje hier en daar.. Maar dan is het weer dinsdag en C. is chagrijnig en stil, wanneer ik hem ernaar vraag is er niks aan de hand maar als ik goed kijk voelt het niet kloppend. De volgende dag kom ik een goede vriend van hem tegen; ik weet dat de jongens uit hetzelfde dorp komen, samen feesten en hij vraagt mij toevallig hoe het met C. gaat in de klas.. Ik besluit om eerlijk aan te geven dat ik me zorgen maak om zijn dipjes en vraag of hij deze herkent en of ik me zorgen moet maken? “Zijn het de feestjes of is er meer?”.. N. geeft aan dat het waarschijnlijk niets meer is dan de feestjes in de weekenden. Zijn woorden zijn kort en bondig maar zijn blik lijkt te zeggen; “ik kan niet alles zeggen maar je gevoel klopt”..

Nadat de school klaar sta ik even buiten en komt per toeval? C. naar mij toe, hij heeft een vraagje over zijn huiswerk. Na het beantwoorden hiervan vraag ik hem voor een blokje om en tijdens dit blokje vraag ik hem eerlijk over zijn dipjes en feestgedrag. Tegen mijn verwachting begint C. vrij gemakkelijk te vertellen over zijn feestjes en drugsgebruik. Pillen, soft drugs en alcohol staan in zijn weekend centraal. En niet 1 pil maar 6 pillen op 1 avond, dat verklaard wel zijn dinsdag dipjes. C. geeft aan hier mee graag te willen stoppen want hij merk dat de drugs ook op zijn humeur en woedeaanvallen werken, het wordt er even rustiger van in zijn hoofd maar niet voor lang. Samen met zijn ouders had hij een plan gemaakt hoe hij hieraan gaat werken al zal het geen lastige klus worden want diverse vrienden gebruiken ook en een pil kost niets meer, voor €3 heb je al “een lekkere pepper, een biertje is duurder Laura”.. Zucht.. Ik moet denken aan een onderzoek van de GGD wat voorlichting over harddrugs op het PO en brugklassen van het VO niet wil doen omdat voorlichting zou leiden tot meer gebruik. Maar nu die drugs zo goedkoop worden twijfel ik daar heftig aan, deze jongen is wel ouder dan een brugpieper maar ook hij heeft een jonger broertje bijvoorbeeld..

Wanneer we terug zijn bij school kijkt C. me goed aan en geeft aan zich opgelucht te voelen; hij wilde het al eerder zeggen maar durfde niet omdat hij niet wist hoe ik zou reageren dus extra fijn dat ik er zelf over begon. Nu moest hij naar huis; vriend N. stond al in de kroeg klaar voor het “weekend happy hour”.. De volgende dag ontvang ik op mijn schoolmail een foto van 2 grote boys, verkleed als kabouter, met een biertje in hun hand. C. & N. schrijven; “Laura thanks for being you! Tot maandag, fris en fruitig. :-)”